De Commando's: harde training, 's lands waardering


Belgische Commando's tijden WO IIIn oktober 1946 werd het "Chateau d'Arenberg", de nieuwe thuis van onze Commando's die tijdens de tweede wereldoorlog in Groot-Britannië werden gevormd. In 1943 zijn zij als eersten in actie getreden van de nieuw opgerichte landmacht. De geweerschoten die bij de aanval van Patrilli op Sangrofront weerklonken, waren de eersten die werden afgevuurd op operatie door het in Groot-Britannië wederopgerichte leger.

Het klein bescheiden groepje onder leiding van Kapitein Georges Danloy kan er trots op zijn dat ook in Italië, Joegoslavië, het Yen-eiland, in Walcheren en in Duitsland, op hen succesvol beroep werd gedaan.

Belgische Commando's tijdens WO IIDe Commando's die de fakkel overnamen van de oorlogsvrijwilligers hebben dit gedaan in dezelfde "spirit" van geselecteerde en speciaal opgeleide vrijwilligers die deze "spirit" hoog houden. Door het behouden van de traditionele en veeleisende training zijn zij erin geslaagd het Bataljon Commando op te richten en er een vaste plaats voor te verwerven binnen het nieuw Belgisch leger.

Belgische Commando's tijdens WO IICommando's schuwen luxe. Zij leven in tenten. Het kasteel Arenberg komen ze niet in. Eén tent voor acht man. In weer en wind.
De eetzaal : een tent
De ontspanningszaal : een tent

Wie Commando wil worden moet weten dat Commando en comfort niet samen gaan. Een dag in Arenberg kan als volgt worden samengevat:

  • 0700Hr: Opstaan en vier oefenperiodes van telkens 40 minuten in de voormiddag, die na het middagmaal nog eens gevolgd worden door drie oefenperiodes.
  • 1730Hr: Vrij van dienst.
  • 2230Hr: Avondappèl.
  • Namur: Verboden zone.

Belgische Commando's tijdens oefening "Crazy Trip".Een goed Commando is een "all-round" soldaat. Daarom moet hij niet alleen tegen de meest uitputtende inspanningen bestand zijn, maar ook over een grote dosis technische kennis beschikken. Hij moet een perfect schutter zijn, en zich van alle wapen kunnen bedienen.

Zij worden aan keiharde opleidingstechnieken onderworpen, zoals uit het bos stormen met een rubberboot. Deze wordt te water gelaten en de Commando's roeien kalm over het water. Op een teken van hun chef springen ze in het ijskoude water, en met een hand trekken ze het bootje verder terwijl ze in de andere hand hun wapen dragen. Haast onmogelijk, maar hun wilskracht haalt het op de moeilijkheidsgraad van de oefening.

Elders hangen zij boven aan een touw te bengelen boven een diep ravijn. Hinderpalen kennen ze niet, al is er in de buurt een terrein met tal van hinderpalen. Maar allen komen ze die overwinnen, met veel brio zelfs. En dan doen ze een stormaanval, met bajonet op het geweer. Onvermoeibaar rukken zij op. Tientallen andere proeven worden uitgedacht om hun opleiding nog harder te maken. Elite-soldaat worden gaat niet zomaar van een leien dakje.

Belgische Commando's tijdens de oefening "Crazy Trip".Zo schepen zij in op vijf mijnenvegers onder een betrokken hemel, wat een onprettige dag zal in petto hebben. Om 0715Hr worden de Commando's aan land gebracht ergens tussen Bredene en Wenduine. Zij moeten een aantal vitale punten in de kuststreek onschadelijk maken. Sporadisch wordt er geschoten, de vijand wordt snel uitgeschakeld. Als duiveltjes uit een doosje kwamen zij aan land, en als duiveltjes uit een doosje schepen zij in, in hun snelle rubberbootjes die hen op een minimum van tijd opnieuw naar hun schepen brengen. Zo een operatie wordt "hit and run" genoemd. Onze Commando's zijn meester in hun vak.

Belgische Commando's tijdens de oefening "Crazy Trip".Vanuit militair oogpunt gezien was de operatie een kompleet succes. De "dinghy's" waren geland, de schildwachten en verdedigers gedood en de installaties vernietigd.

Alle officieren die de oefening als waarnemer hadden gevolgd kregen de opdracht om uit hun rangen kandidaat-commando's te recruteren. De "savoir faire" van de Commando's gaat deze officieren niet onopgemerkt voorbij. Technische specialisten worden gevraagd of zij Commando willen worden. Deze specialisten moeten buiten hun specialiteit de zware opleiding tot Commando aanvatten. Zij moeten in hun ploeg kunnen functioneren met dezelfde "skills" als hun wapenmakkers.

Belgische Commando's tijdens de oefening "Crazy Trip".Naarmate de jaren vorderen krijgen de opleiding voor Commando en voor Para een gezamenlijke sfeer. Commando's leren valschermspringen, parachutisten leren op hun beurt de amfibie en rotsbeklimmingstechnieken aangeleerd. Men leerde nieuwe wapens op een doeltreffende wijze te gebruiken.

Het land wist dit alles te appreciëren. Para's en Commando's trokken naar Korea waar zij zware verliezen leden. Alle vrijwilligers voor Korea werden door de Commando's opgeleid.

Het was dan ook logisch dat de Commando's en de Para's zouden samensmelten tot één geheel. Het Regiment Para-Commando, zoals we het heden ten dage nog steeds kennen. Onverschrokkenheid, moed, inspanning en zelfopoffering zijn immers de sleutelbegrippen om een goed Para-Cdo te worden.